Brašov - od Drakule do Staljina

Jesen je pravo vreme za putovanja po evropskim gradovima, a poslednju noć oktobra ili Noć veštica mnogi rado proslavljaju na tradicionalnom maskenbalu inspirisanom jednim od najslavnijih likova iz horor priča – vampirom Drakulom. Ovaj maskenbal održava se u srednjovekovnom zamku Bran u malom istoimenom selu, a u neposrednoj blizini prestonice Transilvanije, Brašova. Ako odlučite da otputujete u ovom pravcu, šta možete da očekujete od ovog lepog rumunskog grada?

Iako je marketinški vešto iskoristio priču o najpopularnijem vampiru, Brašov je mnogo više od „Drakulinog grada“. Smešten je u samom središtu današnje Rumunije, u Transilvanijskim Alpima, sa oko 250.000 stanovnika a poreklo njegovog današnjeg naziva nije sasvim jasno. Nemački naziv Kronstadt znači „Krunski grad“, što se ogleda i na grbu grada kao i u srednjovekovnom latinskom nazivu Corona. Reč Brašov možda potiče od reči „barasu“ iz pečenjeskog jezika –  Pečenjezi ili Pečenezi bili su polunomadski narod Centralne Azije, asimiliran tokom srednjeg veka, a njihov jezik pripadao je grupi turskih jezika. Zanimljivo je takođe da nastavak -ov verovatno potiče iz slovenskih jezika. Mnogi smatraju da je ime grada poteklo do tvrđave Brašovia na planini Tampa južno od Brašova. U svakom slučaju, prvo spominjanje ovog naziva zabeleženo je u dokumentu iz 1252. godine kao „Terra Saxonum de Barasu“ (Saksonska zemlja Barasu). Međutim, svakako treba napomenuti i to da je tokom komunističkog razdoblja, pedesetih godina dvadesetog veka, ovaj grad nazivan Orasul Stalin – Staljinov grad, ili Staljingrad.

Transilvanijski Saksonci su u Brašovu podigli kuće i crkve u nemačkom stilu,

koji je u arhitekturi starog jezgra grada očigledan i danas. Nemci su dugo činili veliki deo gradskog stanovništva. Najpoznatija građevina u Brašovu Biserica Negra – Crna crkva, najveća gotska crkva između Carigrada i Beča, i danas služi liturgiji nemačkih luterana kojih još uvek ima u Brašovu. Izgrađena je između 1383. i 1480. godine, a današnje ime je dobila posle požara iz 1689. u kojem je nagorela i dobila današnju, crnu boju. Ulazak u ovu crkvu se naplaćuje. Besplatno, međutim, možete ući u još jednu prelepu gradsku crkvu koja se nalazi nešto dalje od centra, a to je Crkva Svetog Nikole iz četrnaestog veka. Iako je Crna crkva najpoznatija crkva u Brašovu, mnogi smatraju da je Crkva Svetog Nikole lepša. Kad je reč o crkvama u Brašovu, kojih naravno ima mnogo, treba svakako spomenuti da u ovom gradu postoje i dve sinagoge, obe izgrađene na početku dvadesetog veka. Centar Brašova divno je očuvan sa prelepim trgom Piata Sfatului, na kojem se nalazi i Gradska većnica i toranj sa satom koja je u srednjem veku služila i kao osmatračnica. Prema legendi o čarobnom frulašu, deca koja su krenula za frulašem završila su upravo na ovom trgu. Pored ovog trga, u gradu svakako treba obići i poznatu ulicu Strada Sforii, za koju kažu da je najuža u Evropi, zatim, Katarininu kapiju izgrađenu sredinom šesnaestog veka koja je služila u odbrambene svrhe, stare gradske zidine, Tkački bastion, brojne muzeje i spomenike čiji je spisak veoma dug, a prilikom obilaska Brašova svakako ne treba zanemariti ni mnoštvo restorana sa specijalitetima izvanredne rumunske kuhinje i dobrom ponudom vina. Restorani su izvanredno raznovrsni i maštoviti, od „Drakulinog podruma“, u kojem možete probati specijalitete inspirisane pričom o poznatom vampiru do restorana-biblioteke i brojnih drugih izuzetno maštovito osmišljenih restorana. Ipak, pošto većina ovih restorana radi negde do 22 ili 23 časa, ako ste noćna ptica ili u centru grada tražite dobro mesto za kasniju večeru, korisno je znati da se u samom centru grada jedino u Dinovom pabu u glavnoj ulici hrana služi i do dva ujutru, a u suterenu ovog irskog paba takođe možete uživati i u živoj muzici. 

Hoteli u Brašovu su izuzetno zanimljivi i prilagođeni bukvalno svakom ukusu i džepu. Šta god da volite – moderne i luksuzne hotele sa spa centrima, renovirane stare zgrade sa autentičnim starinskim nameštajem ili moderan, jednostavan i sveden smeštaj – Brašov nudi sve i to često po vrlo povoljnim i pristupačnim cenama.  

Ako se pak zaputite izvan centra grada, moći ćete da uživate u čuvenim znamenitostima u neposrednoj okolini, Crnom i Belom tornju i tvrđavi Brašovia na planini Tampa u neposrednoj blizini grada, na koju se možete popeti žičarom i odakle se pruža divan pogled na panoramu Brašova. Nešto dalje tu su i zabavni park i poznati ski centar Pojana Brašov, a ako se odlučite za izlet u okolini Brašova, možete obići i kraljevski dvorac Peleš ili čuveni srednjovekovni dvorac Bran. Iako je neizvesno da li je istorijski Drakula – Vlad Cepeš ikada boravio u zamku Bran, veoma je verovatno da je ovaj dvorac Bramu Stokeru predstavljao inspiraciju za dom vampira Drakule, a više o tome možete pročitati ovde. U ovom zamku se svake godine Noć veštica proslavlja već pomenutim tradicionalnim maskenbalom. Za neke će to biti razlog da se baš tada zapute u Bran, ali ako ne volite gužvu, svakako bi bilo bolje da Bran, pa i Brašov, obilazite nekog drugog dana. U svakom slučaju, iz Brašova možete veoma brzo stići do ovog divno očuvanog srednjovekovnog zamka u kojem je odrasla i jugoslovenska kraljica Marija, a budući da se nalazi u samom geografskom središtu zemlje, Brašov vam takođe može poslužiti i kao odlična baza za obilazak mnogih drugih gradova u Transilvaniji i Rumuniji.

Sve o svemu, o bogatoj istoriji i zanimljivostima Brašova lako bi se mogla

napisati čitava knjiga. Jedna poseta verovatno neće biti dovoljna da obiđete sve znamenitosti Brašova i da uživate u svim njegovim lepotama. Bilo da ga posetite za Noć veštica, ili u bilo koje drugo doba godine, lepota ovog čudesnog i tajanstvenog grada sigurno će vam ostati u pamćenju i nadahnuti vas da ga uvek iznova istražujete.

Više priča o putovanjima i korisnih saveta potražite na Fejsbuk stranici Putoholičarske priče / Travelholic Tales i na instagram nalogu Aleksandrina stranica.

Romantični Sorento - Ljubavna pesma za gradonačelnika

U žestokoj konkurenciji najlepših gradova Italije, Sorento bi svakako morao biti negde u samom vrhu. Ovaj grad na obali Tirenskog mora, tridesetak kilometara južno od Napulja, sa samo 17.000 stanovnika, već vekovima važi za pravi biser čuvene Amalfitske obale. Sa njegovih litica pruža se neverovatan pogled na Vezuv, Napulj i Kapri. Sorentom su se oduševljavali Bajron, Kits, Ibzen, Gete, Dikens, Vagner, Niče, Volter Skot i mnogi drugi, a u gradu je dvadesetih godina dvadesetog veka punih sedam godina živeo i Maksim Gorki. Slavu Sorenta u poslednjih stotinu godina nosi i jedna od najlepših i najpoznatijih italijanskih pesama koja je ovde nastala na samom početku dvadesetog veka – Torna a Surriento – što na napolitanskom dijalektu znači, „Vrati se u Sorento“. Ovu predivnu melodiju izvodili su najpoznatiji svetski pevači – od Frenka Sinatre i Dina Martina preko Mit Loufa i operskih pevača poput Pavarotija, Karuza, Dominga, Lanča, Karerasa, a Elvis Prisli obradio ju je pod nazivom Surrender. Ma koliko vam ova pesma zvučala kao ljubavna, ona to zapravo nije. Nastala je tako što je tadašnji gradonačelnik Sorenta, Gueljmo Tramontano, zamolio svog prijatelja, pesnika i slikara Đanbatistu de Kertisa, da napiše pesmu u čast tadašnjeg premijera, Đuzepe Zanardelija, povodom njegovog dolaska u Sorento. Đanbatista je tako napisao tekst ove slavne pesme, dok je muziku komponovao njegov brat Ernesto. Neki smatraju da je ovo bio i poziv premijeru Zanardeliju da pomogne u to vreme osiromašenom Sorentu da prevaziđe probleme sa gradskom kanalizacijom. Kakav god bio pravi motiv i tema ove pesme, ona je već više od stotinu godina nezaobilazan deo repertoara najvećih svetskih zvezda.

Istorija Sorenta izuzetno je duga i burna, kao i istorija čitavog napuljskog zaliva. Prema grčkom istoričaru Sikulusu, Sorento je osnovao Odisejev unuk, a ime je grad dobio po mitskim sirenama koje su pesmom mamile mornare u morske dubine. S obzirom da je i Napulj osnovan kao grčka kolonija, koji je tada nosila ime po jednoj od ovih sirena (Partenopa), sasvim je logično da su i Sorento osnovali Grci. Sorento je još u rimsko doba bio popularno mesto za odmor. Posle pada Rimske imperije, izvesno vreme je bio pod vlašću Vizantije i tokom istorije često prelazio iz ruke u ruku, zbog čega i danas nosi tragove različitih vladara i civilizacija. U devetnaestom veku postao je deo italijanskog kraljevstva i od tada važi za prestižnu destinaciju koja je činila obavezan deo takozvanog Grand tour proputovanja po Evropi na koje su, kao deo svog elitnog obrazovanja, odlazili imućniji Englezi iz viših klasa a kasnije i pripadnici drugih nacija.

Nije nimalo neobično što je Sorento oduvek oduševljavao putnike i turiste. Njegov položaj na strmoj litici na obali mora deluje zaista impresivno, bilo da grad posmatrate sa pučine ili iz samog grada. Sa mora se to možda najbolje vidi kada na prilazu gradu naiđete na luku i impozantni Grand Hotel Viktorija na samoj litici iznad mora, a iz grada sa trga Taso, koji nosi ime po jednom od najpoznatijih italijanskih pesnika, Torkvatu Tasu, rođenom u Sorentu. U svakom slučaju, Sorento je jedan od onih gradova koji već na prvi pogled izazivaju divljenje a kako ga budete bolje upoznavali, sigurno je da će vas sve više oduševljavati. Pored veličanstvenih prizora od kojih zastaje dah grad obiluje uličicama punim radnji prepunih najraznovrsnije robe, od odeće i obuće do suvenira i zanatskih proizvoda, ponegde i po vrlo pristupačnim cenama, tako da je Sorento veoma privlačan i za šoping.

Razume se da se u Sorentu možete i kupati na nekoliko plaža, a takođe i obilaziti izvanredno zanimljivu okolinu Sorenta. Do Napulja, Kaprija, Iskije, Amalfija, čuvenog lokaliteta Pompeja i drugih zanimljivih odredišta u neposrednoj okolini iz Sorenta možete jednostavno stići brodićem ili pak autobusom ili vozom. Koji god vid putovanja da odaberete, uživaćete u jedinstvenim pejzažima Amalfitske obale, a više o Napulju koji je centar ove oblasti i treći po veličini grad u Italiji, možete pročitati ovde. Ono što svakako ne treba da propustite u samom Sorentu jesu svakako već pomenuti Trg Taso, ribarska luka Marina Grande, Bazilika Svetog Antonina, sagrađena oko 1000. godine i obnovljena u periodu 18. i 19. veka, Katedrala, Manastir Svetog Frančeska izgrađen u 16. veku u baroknom stilu, muzej Koreale sa zanimljivom kolekcijom nameštaja, porcelana, satova i retkih slika. S obzirom da je ovaj kraj poznat po agrumima a posebno po likeru limoncello, nemojte propustiti da uživate u ovom piću ili da kupite neki od prelepih suvenira na kojima takođe dominira motiv limuna.

U sezoni Sorento ume da bude pun turista, ali ipak najčešće nije preplavljen onakvim najezdama kakve su već odavno tipične za gradove poput Venecije i Rima. Naravno, vansezona je uvek garancija da ćete bolje proći što se tiče gužvi, a razume se, i cena. Međutim, neobična konfiguracija ovog grada je takva da u njemu uvek možete naći neki čaroban kutak sa neodoljivim pogledom gde možete uživati u miru. Zato nemojte propustiti priliku da odlutate ulicama Sorenta i na nekoj terasi uživate u pejzažima koji će vam, sasvim sigurno, večno ostati u najlepšem sećanju, a najverovatnije vas i navesti da se, baš kao što kaže čuvena pesma, ponovo vratite u Sorento.

Više priča o putovanjima i korisnih saveta potražite na Fejsbuk stranici Putoholičarske priče / Travelholic Tales i na instagram nalogu Aleksandrina stranica.

   

Bad Ausze - Raj u srcu Austrije

U geografskom središtu Austrije, okružen jezerima, snežnim planinskim vrhovima i pejzažima iz filma Moje pesme, moji snovi, krije se ljupki gradić Bad Ausze

„Raj u srcu Austrije“, putopis o Bad Auszeu i jezerima Altausze i Grundlze, bio je jedan od prvih koje sam u životu napisala. Moram da se pohvalim da sam bila fascinirana ovim krajem nekoliko godina pre nego što je bilo koja naša agencija imala organizovane ture poput „Biserna jezera Austrije“ i slično. U međuvremenu, ovaj kraj postaje sve popularniji među turistima. 

Nemam pojma zbog čega je tako, ali obično se smatra da na zimski odmor i u Alpe putuju samo skijaši. Nikad u životu nisam stala na skije, ali mi to uopšte nije smetalo da se zaljubim u Alpe. A zapravo, Alpe su bile „in“ mesto za odmor još davno pre nego što su letovanja, zimovanja, skijanje i hoteli sa pet zvezdica uopšte izmišljeni. Ako rešite da odete na jedno nekonvencionalno putovanje u Štajersku, u mesto koje gotovo da i ne postoji u ponudi naših turističkih agencija, brzo ćete shvatiti i zašto je tako.

Gradić Bad Ausze, koji se zvanično smatra geografskim središtem Austrije, nije naročito poznat, ali to je verovatno upravo ono što ga čini tako idiličnim. Ako se autom zaputite ka ovom kraju, primetićete da ćete se negde kod Graca, tačnije rečeno kod tržnih centara u okolini Graca, oprostiti od registracijskih tablica naših zemljaka. Dalje ka središtu Austrije, put Salcburga, vode izuzetno dobri putevi sa brojnim tunelima. Iako usput nema većih gradova gotovo čitav ovaj kraj je naseljen, pa ćete gotovo duž celog puta osim veličanstvenih planina i zamkova kao što je tajanstveni Strehau iz 11. veka, viđati i planinske kućice zahvaljujući kojima ovaj živopisni krajolik deluje uređeno i pitomo. U Bad Auzseu, do kojeg se stiže za sat-dva vožnje od Graca, ima turista, ali su to skoro isključivo „German-speaking“ gosti, to jest, Nemci i sami Austrijanci. Bez obzira na to, ukoliko se odlučite da sebi priuštite odmor u ovom lepom kraju, uverićete se u izuzetno gostoprimstvo i vrhunski profesionalizam i gostoljubivost austrijskih domaćina. Grad sa svih strana okružuju snežni vrhovi Alpa i čak pet bistrih planinskih jezera. U blizini se nalazi i nekoliko skijališta, među kojima je i čuveni Šladming, ali i mnoge druge zanimljivosti.

Bad Ausze je procvetao još u srednjem veku zahvaljujući obližnjim rudnicima soli a značajniji trgovački centar postao je već u trinaestom veku, te se u

gradu nalaze i dve veće crkve iz 14. i 15. veka. U blizini grada su i čuvene pećine u kojima su za vreme Drugog svetskog rata nacisti skrivali najvrednija svetska umetnička dela. Spomenik nadvojvodi Johanu u centru grada podseća na to da je Bad Ausze poznat i po jednoj čuvenoj ljubavnoj priči: ovde je austrijski nadvojvoda Johan, sin cara Leopolda II, 1819. godine upoznao kćerku poštanskog službenika Anu Plohl i zaljubio se u nju. Pošto je Ana bila obična građanka, par je godinama čekao na dozvolu za venčanje ali je mladoženja bio uporan te je ljubav na kraju pobedila i dobivši odobrenje cara Franje II, nadvojvoda se konačno oženio Anom 1829. Osim zbog ove lepe i romantične priče, nadvojvoda Johan je među meštanima Štajerske bio popularan i zbog velike ljubavi prema ovom kraju, gde provodio dosta vremena kao strastveni planinar i lovac. Među besprekorno urednim i ljupko oslikanim gradskim kućama u tradicionalnom alpskom stilu koje plene starinskim šarmom i izgledom, sigurno će vam pasti u oči i moderan okrugli most u obliku „mercedesovog“ znaka, takođe jedan prepoznatljivih simbola ovog mesta.

Od pet jezera koja okružuju Bad Ausze, tri su veća: Altausze, Grundlze i Halštatsko jezero. Grundlze je najveće štajersko jezero, zbog čega ga još nazivaju i „Štajerskim morem“. Na obalama Altauszea nekada je u iznajmljenoj planinskoj kući s porodicom redovno letovao i čuveni Sigmund Frojd, zbog čega obližnja ulica i danas nosi njegovo ime. Halštatsko jezero je priča za sebe. Po ovom gradu nazvana je i kultura ranog gvozdenog doba nastala u okolini ovog grada, gde se nalazi čuveni drevni rudnik soli. Do ovog idiličnog gradića „kao sa razglednice“, do pre stotinjak godina moglo se stići samo čamcem ili stazom koja je vodila preko tavana gradskih kuća. Sada mu je, na sreću, moguće prići i autom, mada se kroz centar grada ne vozi, već automobil morate ostaviti na nekom od parkinga. Ovaj gradić koji kao da lebdi nad jezerom bistrim poput ogledala, sa svih strana okružen snežnim planinskim vrhovima, zaista predstavlja prizor od kojeg zastaje dah. Ono što u Halštatu svakako treba videti jeste pomenuti rudnik soli sa muzejem, muzej kulturne istorije i čuvena kosturnica. Naravno, Halštat je samo jedno od zanimljivih mesta do kojih lako možete stići iz Bad Auszea a ako ste raspoloženi da na izlet odete i nešto dalje, Salcburg je udaljen samo osamdeset kilometara. Usput možete svratiti i u čuvenu banju Bad Išl, Sankt Volfgang ili Sankt Gilgen, idilične gradiće na obali jezera Volfgangze.

Ono što ćete takođe verovatno zapaziti prošetate li ulicama Bad Auszea biće mnoštvo ljudi u ljupkim tirolskim nošnjama. Naime, ovo je jedan od retkih gradova u kome većina stanovnika svakodnevno nosi narodnu nošnju. Uopšte, u unutrašnjosti Austrije narodne nošnje nisu retka pojava, mnogi ih nose čak i na posao a izgledaju vrlo lepo i elegantno. U skladu s tim, mnoge prodavnice tekstila i odeće u Bad Auszeu nude bogat izbor košulja, “dirndl“ sukanja, vunenih čarapa, “špilhozni“, džempera i kaputa. Mnogi od ovih izuzetno kvalitetnih odevnih predmeta mogli bi se divno uklopiti i u najmoderniju garderobu, ali ne očekujte niske cene: ovi lepi i elegantni komadi koštaju često i po više stotina evra. Uprkos tome, eventualni šoping u ovom kraju ima svoje prednosti. Cene možda nisu pristupačne, ali zato ovde kineska roba kao da ne postoji: sve što ovde kupite je vrhunskog kvaliteta i najčešće tradicionalne i ručne izrade. To je nešto čime više ne mogu da se pohvale ni mnogo veći i poznatiji gradovi a pogotovo ne poznati svetski turistički centri, preplavljeni uniformnim kičerajskim suvenirima. Zato ovde možete kupiti mnogo nekonvencionalnih ali zanimljivih stvarčica, od pomenute kvalitetne garderobe preko zanatskih proizvoda čuvenog alpskog travarstva, organskih namirnica, dok su brojne starinarnice pune zanimljivih i vrednih antikviteta.

Pošto je Bad Ausze i banja, nekoliko hotela ima izvanredne spa centre sa zatvorenim i otvorenim bazenima a Štajerska je naravno poznata i po nenadmašnim gastronomskim specijalitetima i sopstvenim vinima. Ovaj skriveni kutak u srcu Austrije, negde na polovini puta između Graca i Salcburga, okružen bistrim jezerima i veličanstvenim alpskim vrhovima, odiše lepotom i toplinom koju zaista treba osetiti i doživeti.   

Više priča o putovanjima i korisnih saveta potražite na Fejsbuk stranici Putoholičarske priče / Travelholic Tales i na instagram nalogu Aleksandrina stranica.

Naples - great base for visiting Amalfi coast

Why do they say "See Naples and Die?"

Naples is older than Rome. It was founded as a Greek colony Partenopa, named after a mythical mermaid 2800 years ago, and the name Napoli comes from the Greek words Nea polis – new city. Its historical centre is the biggest historical centre of an European town and was listed as UNESCO historical heritage since 1995.

Naples is situated in the middle of Neapolitan gulf at the coast of Tyrrhenian sea, as the biggest town of the Italian region of Campania. Together with the suburbs it has over 4 million inhabitants, which makes it the third largest city in Italy, after Rome and Milan. Besides the official Italian, the Neapolitan language, or dialect, is also spoken here.

Thanks to its rich history Naples bears the traces of many rulers and centuries. The vicinity of the city is also very interesting. It is situated below the active volcano Vesuvius, in the beautiful Neapolitan gulf, and the lovely Amalfi coast and the islands of Capri and Ischia are both very near.

The famous saying – See Naples and die – became known throughout the

world mostly thanks to the great German poet Goethe, who mentioned it in his work Italienische Reise – Italian Journey, based on his diaries. It is certainly true there is a lot to see in Naples, and even more in its vicinity. It is especially interesting that this amazing city still resists the mass tourism, making it possible for a traveller to enjoy it without the usual crowds which have almost “devoured“ many world attractions and destinations, making the stay in them tiresome and sometimes even impossible. However, walking through Naples you can still feel the genuine atmosphere of te city and not be hustled by hoards of tourists milling around incessantly at all times.

Several famous attractions are in the very centre of Naples. Those are, first of all, Castel Nuovo, or The New Castle, from the XIII century, which was the seat of the kings of Naples, Aragon and Spain until 1815. In its immediate vicinity are also the National Library, San Carlo Theatre, Gallery of Umberto I, as well as the main square in Naples, Piazza del Plebiscito, situated between the royal palace Palazzo Reale and the basilica of San Francesco di Paola. Almost from the same point you can see amazing views of the gulf and the Vesuvius, and on the top of the hill above stands the Castel Sant'Elmo. If, however, you start walking from the square and along the sea coast, you will soon see the famous Castel dell'Ovo.

The fact that Piazza del Plebiscito was a big parking just a decade or so ago, clearly shows how successfully Naples resists the mass tourism. Today, however, luckily, the parking is gone and you can enjoy the views. Here, in the centre of the city you can have coffee or delicious cakes in the famous old café Gambrinus, which is almost always full. From the centre you can also start walking in several directions. If you go down the elegant street of Chiaia, in a side street you will soon see the famous pizzeria Brandi where, according to the legend, the first pizza in the world was made in 1889 – named Margherita in the honour of Marhgerita of Savoy. However, you can have a great pizza in almost every restaurant in Naples, and of course much cheaper, and the choice is incredible. From the centre you can also walk down the famous street Toledo, or take a cable to the above mentioned castle Sant'Elmo. Wherever you go, be sure to walk through the picturesque streets of Naples and try some of the gastronomic specialities such as fried pizza – pizza fritta, lemon liqueur pica, pržena pica frita, osvežavajući liker od limuna limoncello or the famous sweets named baba. Also, grab the chance to see the museums – the tickets are rather cheap compared to some other cities, and, of course, the churches of which there are so many. Among those you should miss is certainly the San Severo chapel, with the famous sculpture of The Veiled Christ. If you however get tired from walking or go much further from the centre, it is good to know that Naples has the metro which functions very well and also connects the city with the suburbs.

The vicinity of Naples is certainly very special. From Naples you can easily go for a trip to the amazing Amalfi coasts, with the towns such as Amalfi, Positano, Sorrento. You can reach them in several ways, by car, by train, by bus or by boat. The drive along Amalfi coast is a wonderful adventure, but in season it can also be tiring, because of the crowds, so maybe it is more convenient to go to trips by boat. You should also grab a chance to sail to the famous islands of Capri and Ischia. First-rate tourist attractions in the vicinity of Naples are certainly archeological sites Pompeii and Herculaneum, which were devastated by the eruption of Vesuvius almost two thousand years ago. And speaking about the day trips from Naples, if you haven’t seen Rome yet or if you wish to see it again, you can easily travel from Naples to Rome.

Obviously, Naples is definitely worthy of the famous saying – See Naples

and Die, the title of the novel Eat, Pray, Love, but also, the popular hit song from the sixties – Napoli, That's Amore – Naples, that is Love.

More stories and tips on Fb page Putoholičarske priče / Travelholic Tales and on Instagram - Aleksandrina stranica.

9 zlatnih pravila za lepši odmor

Putovanje sa više uživanja i manje nerviranja

Godišnji odmor koji čekamo cele godine u teoriji je uživancija a u stvarnosti često predstavlja i svojevrstan stres. Da biste ga lepše i rasterećenije proveli, pridržavajte se sledećih zlatnih pravila

Izbegavajte špic sezone

Mnogo je razloga da izbegavate da letujete u špicu sezone. Najskuplje cene, najveće vrućine, najveće gužve na plažama i putevima, najduža čekanja na granicama... sve se to dešava od kraja jula do kraja avgusta. Poštedite sebe godišnjeg odmora koji ćete provesti čekajući na granicama i naplatnim rampama i boreći se za mesto pod suncem i pored bazena. A samo petnaestak dana ranije ili kasnije od toga, možete letovati po dvostruko jeftinijim cenama.

Izbegavajte putovanje vikendom

Čak i ako ste iz nekog razloga prinuđeni da letujete od, recimo, početka avgusta, u svakom slučaju potrudite se da izbegnete putovanje vikendom. Sve one jezive slike kilometarskih kolona koje gledamo na televiziji i društvenim mrežama po pravilu snimljene su vikendom. Radnim danima gužva na putevima i granicama daleko je manja, a ako, recimo, tražite smeštaj na licu mesta, ponedeljkom, utorkom i sredom imaćete daleko više šanse da nađete bolji smeštaj po povoljnijoj ceni. Dani kada svakako treba da izbegavate putovanje, potogovo u sezoni zovu se petak, subota i nedelja.

Izbegavajte praznike, „okrugle“ datume i smene turističkih agencija

Uvek proverite da li je dan kada treba da putujete neki praznik ili produženi vikend u zemlji u koju putujete ili kroz koju prolazite Takođe, imajte u vidu da su smene u turističkim agencijama obično prvog, desetog ili dvadesetog u mesecu. Još ako se poklope, recimo, okrugao datum, špic sezone i vikend, neizbežne su duge kolone, gužva i čekanje satima. A šta će vam to u životu, a pogotovo na odmoru? Upamtite, vi birate kada ćete putovati. Birajte pametno.

Sami birajte odredište

To što se vaša kuma, najbolja drugarica ili prva komšinica fantastično provela na nekom mestu nipošto ne znači da će se i vama isto mesto svideti. Radije razmislite šta vi lično očekujete od odmora i šta vam je najbitnije. Želite li lepu plažu, dobar provod, udoban smeštaj ili pak neko mirno mesto gde ćete pobeći od svega? To zavisi samo od vas. Priuštite sebi ono što vi sami želite – to je recept za idealan odmor u kojem ćete uživati.

Istražite odabrano odredište

Pre nego što rezervišete ili uplatite putovanje na određenu destinaciju, ukoliko tamo putujete prvi put, potrudite se da saznate što više o tom mestu. To danas nije nimalo teško. Brojni turistički sajtovi i blogovi pružiće vam vrlo jasnu sliku o svakom mestu na planeti. Naravno, utisci različitih putnika biće različiti, ali u svakom slučaju pretraživanjem i raspitivanjem saznaćete mnogo više o mestu ako pročitate utiske ljudi koji su tamo putovali. Vodite računa da su reklamni sadržaji jedno, a utisci ljudi koji su tamo boravili nešto sasvim drugo. Tako ćete saznati za brojne prednosti i mane odabranog mesta, a takođe ćete unapred znati šta možete da očekujete ili šta nikako ne treba da propustite a šta bi pak najbolje bilo zaobići i preskočiti.

Proverite smeštaj

Mnogi tvrde da im smeštaj na odmoru nije nimalo važan. Isti ti ljudi pak često će se žaliti da su nezadovoljni smeštajem, da su sadržaji objekta bili loši, da je apartman daleko od plaže ili da im je u hotelu loše radio internet, ili, da su morali da doplaćuju klimu. Jasno je da ne možete imati savršeno tačnu sliku o smeštaju unapred, ali ako se potrudite da se raspitate kakvi su utisci putnika koji su već tamo boravili, brzo ćete steći poprilično dobru sliku o tome šta vas čeka na odmoru i u odabranom smeštaju.

Uplatite zdravstveno osiguranje

Ponekad je ono uračunato u aranžman, a neke banke korisnicima nekih kreditnih kartica daju i gratis osiguranje. Proverite zato da li ga već imate a ukoliko ga nemate, ne brinite, polisa osiguranja na sedam ili deset dana nije skupa. Vredi platiti nekoliko stotina dinara po osobi da biste na odmoru imali jednu brigu manje.

Ne opeterećujte se društvenim mrežama

Savršeno je jasno da želite da imate lepe uspomene sa odmora kao i da je to idealno okruženje u kojem možete napraviti najlepše fotke za svoj Fejsbuk i Instagram nalog. Sve je to sasvim prirodno, ali ne opterećujte se previše fotkanjem. Uživanje je najvažnije!

Obezbedite sebi nekoliko slobodnih dana pre i posle

Često čujemo rečenicu – treba mi odmor od odmora. To je ponekad samo posledica toga što se pakujemo i putujemo u poslednji čas, što izaziva nervozu, a odmah po povratku, često već sutradan, vraćamo na posao i pokušavamo da se uklopimo u svakodnevnu radnu rutinu, što nam uvek teško pada. Zato obezbedite sebi bar po dva neradna dana pre i posle putovanja – pre, da biste na miru i bez žurbe mogli da se spremite, a posle, da biste se na miru raspakovali i pripremili na posao.

Više priča o putovanjima i korisnih saveta potražite na Fejsbuk stranici Putoholičarske priče / Travelholic Tales i na instagram nalogu Aleksandrina stranica.

Napulj, to je ljubav

Napulj je stariji od Rima. Osnovan je kao grčka kolonija Partenopa nazvana po mitskoj sireni pre 2800 godina, a naziv Napoli potiče od grčih reči Nea polis – novi grad. Njegov istorijski centar sa svojih 1700 hektara, najveći je istorijski centar jednog evropskog grada i nalazi se na Uneskovoj listi istorijske baštine još od 1995. godine.

Napulj je smešten u središtu Napuljskog zaliva na obali Tirenskog mora kao najveći grad italijanske pokrajine Kampanije, a sa prigradskim naseljima ima preko četiri miliona stanovnika, što ga čini trećim najvećim gradom u Italiji, posle Rima i Milana. Pored službenog italijanskog, u Napulju se govori i napolitanski jezik, odnosno dijalekat.

Zahvaljujući svojoj burnoj istoriji Napulj i danas u sebi nosi tragove brojnih vladara i vekova. Izuzetno je zanimljivo i okruženje u kojem se ovaj grad nalazi. Smešten je pod aktivnim vulkanom Vezuvom, u prelepom Napuljskom zalivu, a u njegovoj neposrednoj blizini su i Amalfitska obala i ostrva Kapri i Iskija.

Čuvena izreka – Vidi Napulj i umri – postala je svetski poznata najviše

zahvaljujući velikom nemačkom pesniku Geteu, koji je spominje u svom delu Italienische Reise – Italijansko putovanje, zasnovanom na njegovim dnevnicima. U Napulju se, zaista, mnogo štošta može videti, a u njegovoj okolini još i više. Posebno je zanimljivo da ovaj prelepi grad i dalje odoleva masovnim nasrtajima turista, zbog čega se u njemu zaista još uvek može uživati bez uobičajenih gužvi koje su već bezmalo „progutale“ mnoga atraktivna svetska odredišta i boravak u njima učinile napornim a ponekad čak i mučnim. Šetajući Napuljem, naprotiv, pored obilaženja znamenitosti, moći ćete da osetite i istinku atmosferu grada i nećete se neprestano sudarati sa grupama turista koje vrvljaju svuda unaokolo.

Nekoliko najpoznatijih građevina nalazi se u samom centru Napulja. To su, pre svega, Castel Nuovo, tj. Novi zamak, iz XIII veka, koji je bio sedište kraljeva Napulja, Aragona i Španije do 1815. U njegovoj neposrednoj blizini su i Nacionalna biblioteka, pozorište San Karlo, Galerija Umberta I, te najpoznatiji napuljski trg Piazza del Plebiscito, smešten između kraljevske palate Palazzo Reale i bazilike San Francesco di Paola. Nadomak samog trga pruža se i veličanstven pogled na zaliv i Vezuv, a na vrhu brda sa suprotne strane nalazi se Castel Sant'Elmo. Ukoliko pak sa trga krenete u šetnju duž obale, naići ćete i na poznati Castel dell'Ovo.

U kolikoj meri Napulj odoleva masovnom turizmu jasno je i po tome što je njegov prostrani glavni trg Plebiscito do pre svega desetak godina predstavljao parking. Danas, srećom, više nije tako. Tu u centru grada, možete popiti kafu ili naručiti kolače u poznatom starinskom kafeu Gambrinus, u kojem je skoro uvek gužva a iz centra se, takođe, možete zaputiti na nekoliko različitih strana. Ako krenute otmenom ulicom Kjaja, u jednoj bočnoj uličici ubrzo ćete ugledati slavnu  piceriju Brandi u kojoj je, kako legenda kaže, 1889. napravljena prva pica na svetu – Margarita, u čast Margarite Savojske. Međutim, odličnu picu možete pojesti u skoro svakom napuljskom restoranu, i to naravno po povoljnijoj ceni, a izbor je neverovatan. Iz centra Napulja možete, takođe, krenuti i poznatom ulicom Toledo, ili se žičarom popeti do pomenutog zamka Sent Elmo. Kuda god da krenete, ne propustite da prošetate živopisnim uličicama, probate neke od napuljskih specijaliteta kao što su, naravno,

pica, pržena pica frita, osvežavajući liker od limuna limoncello ili poznati slatkiši zvani baba. Iskoristite priliku da obiđete i muzeje čije su ulaznice prilično jeftine u poređenju s drugim gradovima, kao i crkve kojih ima mnogo. Nezaobilazna je svakako i jedinstvena kapela San Severo, sa čuvenom skulpturom Hrista pod velom. Ako se zamorite od šetnje ili odmaknete malo dalje od centra, dobro je da znate da Napulj ima i metro koji veoma dobro fukncioniše i povezuje grad i sa okolnim naseljima.

Ono što Napulju daje dodatnu čar svakako su i okolni gradovi i ostrva. Iz Napulja lako možete obići prelepu Amalfitsku obalu na kojoj se nalaze gradovi poput Amalfija, Positana, Sorenta. Do njih možete stići na više načina, autom ili autobusom, vozom ili brodom. Vožnja duž obale je doživljaj za sebe, ali u vreme praznika i letnje sezone ume da bude i naporna, naročito zbog velikih gužvi, tako da je možda najbolje da do ovih gradića doplovite morem. A svakako treba iskoristiti priliku da se na taj način obiđu i čuvena mondenska ostrva Kapri i Iskija. Ono što mnoge turiste posebno privlači u okolini Napulja svakako su arheološki lokaliteti Pompeja i Herkulanum, mesta pogođena čuvenom erupcijom Vezuva pre gotovo dve hiljade godina. A kad smo već kod izleta iz Napulja, ukoliko ga još niste posetili ili vas vuče želja da ga ponovo vidite, iz Napulja možete lako i brzo stići i u Rim. Sve u svemu, Napulj u potpunosti opravdava čuvenu izreku „Vidi Napulj i umri“, naslov poznatog romana Jedi, moli, voli, ali i veliki hit iz šezdesetih godina – Napoli, That's Amore – Napulj, to je ljubav.

Pratite nas na Fejsbuk stranici Putoholičarske priče / Travelholic Tales i na instagram nalogu Aleksandrina stranica.

Sarum - fenomen Raderfurd

Edvard Raderfurd poznat je po svojim istorijskim romanima, podjednako obimnim i zanimljivim. Konačno je pred nama i njegova prva knjiga, koja mu je donela svetsku slavu.

Iako je Edvard Raderfurd već dobro poznat domaćim čitaocima po svojim romanima London, Pariz, Njujork i Ruska, tek sada imamo priliku da se upoznamo sa njegovim prvim romanom – Sarum. Upravo u ovom romanu Radefurd je otkrio i primenio čudesnu formulu koja je njegovim delima donela svetsku slavu.

Kako izgleda ta formula koju su čitaoci širom sveta toliko zavoleli? Kao i svi genijalni izumi, naizgled jednostavno. Mogli bismo da kažemo da Edvard Raderfurd istoriju jednog grada ili zemlje pretvara u priču. Naravno, istorija i jeste priča. Edvard Raderfurd pretvara istoriju u roman. On piše istoriju nastanka i života jednog grada, u ovom slučaju Saruma, odnosno Solzberija, od praistorije do danas, ali ne kroz suvoparne činjenice zabeležene u istorijskim spisima i udžbenicima, već kroz dinamičnu i razgranatu priču o međusobnim odnosima članova nekoliko porodica koje tu žive, kroz generacije i generacije. Na taj način svi istorijski događaji sagledavaju se očima savremenika, običnih ljudi, od siromaha, prosjaka, lovaca i ribolovaca, zidara, lopova, preko trgovaca i zanatlija pa do sveštenika, plemića i vladara. Kroz priču nas vode njihove međusobne i lične ljubavi, mržnje, savezništva, spletke i sudbine. Prateći njihove životne priče, autor u njih gotovo neosetno upliće sva bitna istorijska dešavanja koja doživljavamo i pratimo očima učesnika. Tako su Raderfurodova dela puna zanimljivih i verno predstavljenih istorijskih činjenica ali istovremeno i zabavna, dinamična i pitka. Takođe, to su ujedno i porodični romani, jer prate doživljaje nekolicine porodica kroz vreme i pokolenja, njihove uspone i padove koje im kroz vekove donosi često nepredvidivo okretanje točka sudbine. Raderfurdovi likovi, međutim, nisu arhetipski, oni nisu tipični i bezlični već veoma životni, zanimljivi, često dopadljivi i vrlo uverljivi.     

Sarum predstavlja priču o Solzberiju, jednom od najstarijih gradova Engleske, od praistorijskog doba do danas. Kroz isprepletene sudbine nekoliko porodica iz ovog kraja pratimo razvoj Saruma još od praistorijskog naselja u dolini u kojoj se spaja pet reka. Roman opisuje izgradnju tajanstvenog Stounhendža, koji je i danas jedna od najvećih svetskih misterija. Potom pratimo razvoj ovog mesta od rimskog naselja u čijoj se neposrednoj blizini nalazila i rimska banja Akva Sulis, kasnije čuveni Bat, te srednjovekovnog utvrđenja koje je prvenstveno služilo za odbranu, a kasnije i grada sa jednom od najčuvenijih svetskih katedrala, sve do savremenog Solzberija. Upravo je srednjovekovnom tornju ove slavne katedrale i njegovoj obnovi posvećena i cela ova priča. To je i poruka dela Edvarda Raderfurda: svi smo mi deo istorije, koja je svuda oko nas. 

Napomena: prikaz je objavljen u listu Nedeljnik, juna 2019.